Ayrıldık Ayşe'm

Gönlümün köşkünde sen varsın hâlâ.

Yıllarca yâr diye çağrıldık Ayşe'm.

Yaradan kederler vermesin daha;

Aşkın âteşiyle kavrulduk Ayşe'm.

Gün doğdu, gün battı, geçti seneler...

Hasretin nârıyla yandı geceler.

Sözlerim daima seni heceler;

Hazan vurdu böyle savrulduk Ayşe'm.

Acaba bu aşka nazar mı değdi?

Hatırla maziyi! Kim, kimi sevdi?

Seninle yaşlanmak en güzel şeydi;

Neden? Söyle neden ayrıldık Ayşe'm?