Ayrılığa Dirençli Şiirler

saç tellerine takıldı aklım

on bin yıl sonra

gelecek sıra sana...

kış fısıltılarıyla

diken üstündeyim

ilkyaz ve annem uzak

sesim açık renkli

yine de...

ölüme uyanılır

uykusuzca

hayat bu...

iç çekiyor çocuk

kapanıyor çiçeğin taç yaprağı

yağmur en uzun suskunluğunda

en karanlık köşede

bağırıyorum seni...

en küçük gülüşlerinde bile

büyük yanılgılar yaşadım

ama gülmezsen de

yaşamam ki...

gözlerim görmez olur birgün

ellerim tutmaz

kulaklarım duymaz

dillerim söylemez olur

yüreğim sevmez olmaz asla...

akla ilk gelen neydi acaba

ve son kez ne düşünecek insan

yoksa sonsuz aşk mı

bana bunları sayıklatan...

ayrılığa yenilip düşmemek için

kendime tutunuyorum

çünkü senden sonra en çok sen

bende...