Ayrılığımızla Bütün Hiç Kırığımız

ne

dudağımda bıraktığın tatlı türkü

ne

yüreğime ektiğin çiçekli sancı

bir son bulacak...

bendeki sende

ve

sendeki bende

sonlanacak bütün sonlar...

ben

bana verdiğin bu aşkla

yeniden yaratılmış olacağım

sen

beni böyle yeniden yaratmış olmakla

yeniden yaratılmış olacaksın

ne ben

seni görmeden önceki

kendi boşluğuna bile yabancı adamım

ne sen

beni duymadan önceki

doluluğuna tanıdık kadınsın

ben

çıtına bile göz kulağım binbir telaş

sense

ben dünyayı ayağa kaldırsam

karnı aladağdan serin umarsızlık

biz

ayrılığımızla bir bütünüz sevgilim

ve benim bundan başka hiçbirşeye

bir yakınlığım yok evrende

ve senin bunun kadar hiçbirşeye uzaklığın

gideceğin korkusuyla birleşince kokun

karanlık bir okyanus kabarır içimde büsbütün

gözyaşlarım huysuz yakamozlar gibi düşer peşine

kirli sarı bir zehirle yakarken içimi yokluğun

buz tutmuş bir kama saplanmış gibi

düğümlenir boğazım

günler bir bir saplanırken göğsüme

istemem uzağına bile değmesin

'hiç kırığım'

sığmıyor kabına içimdeki hiçbir deniz

boğuluyorum kendi okyanuslarımda