Ayrılığın Dipnotları

/Seni söyleyen k/ağıtlarımı sen gidince yaktım

Önce avuçlarım üşüdü,sonra adın/

I. gün

Veda gölgeleri s/indi gözlerime,geceye vurdu sensizliğim

Ne zaman gerçek sandım saklambaç hikayelerini

Ne zaman ?sana kadar sayıp' sensizliğe açtım gözlerimi

..

.

II. gün

Gözlerimde tozlanan bir çerçeve,duruşun bakışlarımı acıtıyor

Her resmin ardında resmi pozlar,ceplerinde saklı gidiş biletleri

Ve yollar ve yolcular

İki kişinin bakışma mesafesinde yağmur havası var

Bakışlarından yüzümü çaldığım

Gözyaşımda yaşlandırdığım yâr

Kefeninde kalem gezdiriyor ah'lar

III. gün

Sabahlarımda hiç aydın olmadı gün;'yüreğimin ölüm gözlüsü'

Sen yine de avuç içlerime yaslayıver saç tellerini

Kırık günleri ele geçmişten;yüreğine sal gözlerimi

IV. gün

Anonim acıların mahrem yeridir yürek dediğin

Sen bilmezsin

Çünkü; sûretini yüreğinle hatmettiğin birini hiç kaybetmedin

V. gün

Aşkın sınanma evresini malup tamamlayınca kaçtın

Ne kaldı senden geriye

İç kanamalı bakışların,yokluğunda ölüm kokan hayalin

Geçmiş zaman ekleriyle süslediğin oyuncağın;yüreğim

VI. gün

Ismarlama hecelerin kulak misafiri olmadım hiç

Büyük sözlerin utangaç yeminlerinde unuttum yüzümü

Ömrümden ölümün geçti sonra

Ve ölümünden ömrüm

..

Ne yapsamda eylemlerinden fazlası olamadım sevgili

Hiçbir acı gidişinden buruk değil ki

VII. gün

Şimdi (s)essiz melodilerimiz, no(k)tasız paragraflarımız

Ve biz; ana fikrin t/uzağındayız

.

.

Bak!

Bileklerimde yapayalnız kaldı zaman kurnazları

Sen geçtin,ben geçtim,biz geçemedik aşkı