Ayrılığın Hüznü

Ellerim ellerine

Ateş düştü kalbime

Bilmezdim ayrılığın bu yüzünü

Geç fark ettim ölümün hüznünü

Yanan ateş yakar beni

Üfleme dağlarsın ciğerimi

Kanıma karıştı aşkın zehri

Gitmez benden bu ölüm sessizliği

Güneş gibi doğsam ay gibi parlasam

Aksam kalbine sönse ciğerimin ateşi

Dinse benim bu acı halim

Dinse bu yalnızlığımın sesi

Bitmişse dünyanın kahrı

Gelmiştir o vakit ölüm zamanı

Ölmek çaresizlikten değil sevmektendir

Sevmekse ölmekten beterdir