Ayrılığın Yansıması

ayrılık,

kimde kaldı özüm.

yıprandı, gözlerimden dökülenle

eskidi yüzüm.

ayrılık ,

sonbaharda esen hazan.

bekleyenler kim durakta

kim bu oyunu bozan

ayrılık,

çekilmez bu gece.

soğumuş yatak yorgan

soğumuş beden

soğumuş içim

yok bir çay verenim

yok bir sevenim

kadersizim ,

saygısızım

kanar içimde sızım

ayrılık,

sarılmadan sen geçmez bu bedende

alevsizim, yokluk

benzini dökeli bi ömür geçti be

kıvılcım bekler beden

seni ister içim

bir solukta olsa sen

seni solumak isterim

bilmiyorsun

tenine deydiğinde tenimi

kulaklarımın kendinden geçişini

alev alev bi çare

çektiğim eziyeti

ayrılık,

dibinde yaşatır yokluğunu

elimi bile uzatamam

sadece bir vedada sarılır tenine

bi vedada çekerim kokunu içime

severim bundan seni

ayrılık

sende olmasan

nasıl dizginlerim bu beni