Ayrılık

Zamanın altın dilimlerinde dolaşan bir insan

Güneşin ışıklarında parlayan bir insan

Hayata hayat katan bir insan

Gülüşüyle hayat veren bir insan

Daha nasıl anlatayım ki...

İşte öyle birisiydi o

Suyun canlıları canlandırdığı gibi

neye değse canlandırırdı o

Bir karın yeri örtmesi gibi

benide örtmüştü o

Ama ne oldu ansızın..

Biranda eriyi verdi o karlar

Bir anda yok oldu canlananlar

mutsuz kaldım bir anda

bu anladım onsuz kaldığımda

Aman Allahım ayrılık ne kadar da zormuş

İlk an damarımda akan kanlar bile dondu

öylece kalakaldım

Bir an dünya durdu

sanki zaman akmıyordu

ve ben donakalmıştım

sonradan çözülmeye başladım

anladım

onsuzda oluyormuş hayat

onsuzda yaşanabiliyormuş

ondan ayrıldığımda anladım hayatı

daha güzel şeylerde varmış

karlar erisede güneş yukardan bize bakıyormuş

beyazdan başka renkte varmış

işte ben onlarla tanıştım

güneşin aydınlattığı renklerle

ve bir şey daha öğrendim

bende o renklerden biriydim...