Ayrılık

bir yıldız gibi kaydı gözlerin

ayrılığa,

ellerinde buz gibi bir ayrılık tutuyordun

sımsıkı..

ayrılık ve biz

üç kişiydik

baş başayken de.

sen hep ondan yanaydın

ona doğruydu sözlerin

uçmaya hazır bir kuş gibi

ürkek duruşunda

iğreti atışındaydı kalbinin,

emanet sözlerindeydi ayrılık..

en çok da

sustuğumuzda ,

çarpışan gözlerimizden

yaralı da olsa

bir anlam çıkmayışındaydı...

sürekli başa alıp

çaldığımız bir şarkı gibi sevdamız,

nakaratı ayrılıktı

ve ayrılık

kapı eşiğindeydi

soluğunu ensemde hissettiğim

ölümle kol kola

beni hasta yatağımda ziyarete gelen

bir dosttu ayrılık..

sevdanın imleci yoktu,

seçtiğin sözcüklerin rengi yoktu

sadece

gülkurusu hayallerime düşen

bir gölge gibi karanlıktı ayrılık..

artık ellerim hep üşüyor

ama en mühimi

yüreğimin üşümesindeydi

ayrılık...

beni teğet geçen bakışlarında

verilmiş bir ödev gibi

tutuşundaydı ellerimi..

benim korkup kaçtığım

seninse anlatmaya çalıştığındı ayrılık...