Ayrılık

Yüreğime saplandı kör bir hançer

Nerdesin gündüzün bekçisi ey yaser

Güneş batıyor alacakaranlıktan

Tan yeri kayıyor aralıktan

Kuyu dibi karanlık ahir

Zaman akıyor göktaşı gibi

Gönül çeşmesi dolmuştur kabından

Fışkırmak gerekir ardından

Gözlerin aynası çürümüştür zehrinden

Acıdır ayrılık vakti gelmişse zindandan

Tatlıyı acıdan öğrenmek gerek

Sabırdır bunun adı zehir-zemberek

Şükür konağı sert bir beton

Aşk meyhanesi sarhoş bir bidon

Çakıl taşları serpilmiştir bir yana

Dün gece seni aradım ey Elam. . .