Ayrılık Acıları

Ne oldu bize

Kirinde boğuluyoruz şimdilerinde zamanın,

Savrulurken saman çöpü türlü bahaneler,harmansız

Her yer toz duman,

Çatılar viranesine heveste, sallanmakta durmadan

Yıkılıyor birer ikişer yuvalar

Göz göze diz dize ölesi sevdalara,

Gaflet, cehalet hatta hıyanetler rütbe giymiş devriye geziyor

Boşanmaların,nikahsız berberliklerin modasına uymuş Aziz Milletim

Ayrılıklar, parçalanan aileler,bölüşülen sabiler.

Tekrar tekrar acemice yapılan evlilikler

Sebatsız, sorumluluktan ve hoşgörüden uzak yinelenen mutsuzluklar

Öncekilerin öksüz yada yetimliğinde yeni doğanlar

Masum, günahsız yavrular..

Yıllar geçmiş annesi oğluna,

Oğul anne sevgisine, kokusuna, anne deyişlere hasret.

Kız evlenmiş anne olmuş, torun dedeyi görmemiş,

Babası kızına yanık,

Evladına sarılmaktan yoksun kalmış kollar,

Özler üveyine karışmış sahiler kederden ağlamaklı

Gözyaşları avuçlarda

Buncadan sonra kavuşan canlar ağlaşır,kaynaşır ya..

Kalplerde terk edilmişlik yada terk etmişlik acıları diner mi ?

Yaralar derinde.

Sarılsa da pansumanından bulur mu dermanını bilinmez.

Bilip te umutsuz hasret çekmek yıllarca,

Kadere küskün

Ya da bihaber yaşamak gelecek şokta bekleşirken sürprizine

Issızlığında azametine birikir hüzün

Ya vuslatı görmek nasibinden yoksunsa ömür,

Hicranına ağlamaklı

Hiçlikte yaşanmış zamanların dövünmelerine,

Ne demeli?

'Destur almak lazımdır artık yorulmak bilmeden metanetli

Sağlam aile,mutlu çocuk ve huzurlu toplum için hedef ileri.'