Ayrılık Rüzgarı

Bahar boyu yeşeren

Aynı dalda iki yapraktık biz.

Hep yanıbaşımdaydın.

Bir nefes kadar yakın!

Uzatsam elimi tutuvereceksin gibiydi.

Uzatıyordum...

Yetişemiyordum...

Nice yağmurlarda ıslandık hatırlarmısın?

Birlikte üşüdük.

Sarhoş olduk yeni açmış çiçeklerin kokusuyla.

Sıcaklarda kavrulduk.

Bazen fırtınalar kopardı

Korkardık ayrılmaktan,

Dalımızdan kopmaktan.

Ne güzel batardı güneş her akşam

Tam karşımızdan.

Hiç karanlıkta kalmazdık

Gündüzümüz hep aydınlıktı

Gece ay vardı

Birde sen vardın.

Ay ışığım...

Bir gün...

Korktuğumuz rüzgarlar esmeye başladı

Bu sefer ki başkaydı bitanem

Ayrılık rüzgarıydı esen

Direnemedik bu sefer

Yenik düştük.

Ayrılık rüzgarı,

Alıp götürdü seni benden

Çok uzaklara savurdu.

Sensiz kuruyan bedenimi

Toprağa kavuşturdu.