Ayrılık Var Sabaha (Sone)

Her gün yirmi dört parçam ayrıldı bedenimden

Kulağım telefonda yolunu gözlemekten

Her saat altmış kere altmış defa tenimden

Geçen kızgın alazdı lav oldum özlemekten

Seni düşünmek volkan fışkırtması bir dağın

Çöllerinde kaybolan beynimin fırtınası

Kum yığını altında ezik ve darmadağın

Kavruk avuçlarımda yüreğimin kınası

Karanlık zamanların aydınlık yüzlü yâri

Geceler harcanır mı ayrılık var sabaha

Ya geri dönemezsen göremezsem bir daha

Yanaklarımı yakan bakışların sam yeli

Zamanı durdurmanın tam zamanı gecede

Sessizce anlatmanın hasreti tek hecede