Ayrılık Yağmasın Baharlarıma

Ellerimle uğurladım sevda yolcumu

Gözlerimde ayrılığın u/mutsuz rengi

Yüzümde acı tebessümler

Hapsoldu iki dudağımın arasına sözlerim

Elveda demeye varmadı dilim

Sımsıcak düşlerimi soğuk sulara bıraktım ardından

Yokluğunun sancılarından eksildi / kesildi nefesim

Suskunluk biçtim sevdama

Ayrılığın bütün duraklarında

Döner misin diye bekledim

Takvim yaprakları gösterir mi gelişini...

Kimse duymadı ; sessizdi çığlığım

Kimse görmedi ; bin parçaydı yüreğim

Kimse bilmedi ; sebebi sendin dalıp gitmelerimin

Kimse anlamadı ; sendin beklediğim

Sevgini yüreğimde eksiltmedi uzakta olman

Sensizliği oyalarken avuntusuz gecelerimin koynunda

Akşamın kör vakitlerini ortak ettim yalnızlığıma

Kaç sabahlar uyandı gözlerimde, uyumadan

Gece kokulu sahipsiz düşlerimden dökülürken gözyaşlarım

Ömrümün bitmeyen sevda cümlesi

Söyle ;

Kaç gözyaşı yeter vuslata

Bu gece yokluğunun son gecesi olsun

Ayrılığı vuralım şafak sökmeden

Çözülsün kirpiklerime attığım kördüğüm

Gülüşlerin oynaşsın düşlerimin üzerinde

Soğuk vedaları ılık nefesinin buğusuna sar

Sesinin sıcaklığında erisin, yüreğime üşüşen ayazlar

Meltem rüzgarlarıyla gel de ansızın

Rengini unuttuğum çiçekler açsın gönül bahçemde

Solmadan gözlerimizde maviler

Kaybolalım düşlerimizin denizlerinde

Ey cennetim kirpiklerinin arası yâr

Yemin ettim ;

Gözlerine değmeden gözlerim

Ecelin koynuna girmeyeceğim.