Ayrılık Yazar

Yazdığım şiirler huzur bilmiyor

Elimde ki, kalem ayrılık yazar

Gurbet eller bana mesken olmuyor

Yolladığım selam ayrılık yazar

Bir ozan olsaydım girerdim söze

Dökerdim içimi, vururdum saza

Mektublar yazdığım o nazlı kıza

Dilimde ki kelam ayrılık yazar

Yıllarımı verdim şu gurbet ele

İnsanlara oldum bende bir köle

Karlar yağdırdıkça başımda tele

İçimde ki elem, ayrılık yazar

Kesseler ayrılık akar kanımdan

Her gün bir şeyleri alır canımdan

Çocuklar gittikçe bir, bir yanımdan

Yanıp tozan külüm ayrılık yazar

Umutsuz yolların yoldaşı oldum

Yattığım yatağın sırdaşı oldum

Gurbetin can ciğer kardeşi oldum

Seyrettiğin filim ayrılık yazar

Boğazıma durur ekmek ile aş

Yandıkça, yanıyor gönülde ateş

Terk edip gidince koynumdaki eş

Can dediğim gülüm ayrılık yazar

Yüksekten uçsa da gurbet kuşları

Yoluna çıkarmış hasret taşları

Necati döktükçe gözden yaşları

Konuştuğum dilim ayrılık yazar

İZMİR 01.09.2012