Ayrılınca

gümüş renkleri gülüyordu

ay ışıklarının

İniyor da iniyordu

simsiyah gecenin

mutsuz köşelerine

daha önce hiç ölmedim ben

ölmüş bir çocuk gibiyim

korku doğuruyordu şehir

ay ışığı olmasa

dayanamazdı kalbim

hem sensizliğe

hem yıldızsız göğe

ayrıldık

yalnızlaştık

birbirimizin gecesi sayıldık...

20.04.2022 / İstanbul