Ayvalık'a Veda
Yıllardan sonra,
Sisten örtüler
Kalkarken Ayvalık’tan,
Sessizlik
Seslere yeniliyor
Yeni baştan.
Her şey uzaklaşıyor
Masum şafaktan.
Körfez artık uzak,
O saf yüzünü saklayan
Genç kız olmaktan.
Belli ki Selene de
Göç etmiş çoktan
Bu kıyılardan.
Dün gece Ay
Sessiz ve donuk,
Bakıyordu bize çok,
Ama çok uzaktan.
Belli ki Selene de
Göç etmiş çoktan
Bu kıyılardan.
Ne Eolya ne de Misya
Artık bir gerçek değil.
Kaçamıyorlar
Talancılardan.
Ağaçlar, taşlar,
Kumsallar ve duvarlar,
Hepsi bahsediyorlar
Hayaletler ve yabancılardan.
Ağlıyor Herakleia,
Ağlıyor Korifandida,
Kendi acılarını unutup,
Mezar taşı bile kalmamış
Nesos ’un ardından.
Sadece gözyaşlarını silen,
Sadece gözyaşlarını silen
Madralar,
Sesleniyor bana
Çok, ama çok uzaktan.
Belli ki Selene de
Göç etmiş
Bu kıyılardan.
Gugukçuğun sesi
Bir yalnızlık çığlığı.
Zeytin dalları
Birer çıngırak.
Hafifçe esen rüzgârın sesi
Hem acılı,
Hem de çok firak.
Ayrılma zamanı.
Hemen uzaklaşalım
Bu kıyılardan,
Onları
Eski hayallerin
Dokunduğu
Rüyalar ve
Sislere
Sararak.