Ayyaş Oldum Dumur Kaldım

Ayyaş oldum dumur kaldım

Yaşadıklarımdan kalan abidatlar çöktü üstüme

Silemediğim abutlarda kaldım

Yaptığım habestlerin kahrından ölürüm

Esbah kalamaz musukiler anlamsız gelir

Dergahı şahlara bıraktım

Lakin ne zaman gelse lahza kaldım vazgeçemedim

Ey mehru müsavin nedir söyle bana

Gülru gözlerinle bana bakarsın

Urazsızlığıma sığındım

Karan kişiliğimde mahsur kaldım

Mehlika yüzüne bakmaya kıyamam

Ezelden beridir ebedi dururum fakat sen kendi ebediyetinde mutluluğu yaşayamazsın...