Baba*

Bıçkı melaldi üzerime düşen kurşuni yağmur

Ve ben süngüsüzdüm deryasında gözbebeklerinin

Hüzn-ü hayalinde boğ beni ateşim sönerse

Ki gözyaşların bile artık nefessizdi senin

*Baba!

Değdir şimdi avuçlarını yanaklarıma

Ve nefesini boğazıma düğümle son kez

Bir martı misali denizime dokun bir daha

Belki de bu sana son nazlanışım

Yapma!

Kirpiklerinden tırnak uçlarına çığlar düşürme

Çekilme bedeninden çatışmasız, dirençsiz...

Boğulurum, saçlarım göğsünden sökülürse

Hiçbir acı ergin değil ki henüz

Dört yanım ölü deniz

Bir avuç toprak parçasıyım, demeden

Saklanmadan bulutlara martılar

Aklanmadan ölüm, dur !

Koltuğunun altına bir daha sokulayım

Hamza Okumuş-Özlem Pala