Baba Nerdesin??

Ceyda Arslan@jeidush

18 Temmuz 20082 min read

Daha doğduğum gün yaşamayacağımı söyleyen doktorlara inat,

Minicik ellerimle dokunup,güven aradığım bir parmaktın önce sen..

Askılı,pembe minicik elbisesinin altından

Dantelli külodu içinde bez bağlı bi' ısırımlık küçücük poposuyla

Paytak paytak yürüyerek gelen küçük kız oldum sonra ben..

İlk kez hecelerken

İlk adımlarımı atarken,

Konuşurken, yürürken, gece hastalandığımda ağlarken

Hep seni, hep annemle sizi görmüştü gözlerim..

Top oynayan çocukların ardından koşacağım derken

Her düştüğümde kanayan dizimi öpüp koklayandın sen..

İlk bisiklete bindiğimde ?tamam,korkma, tutuyorum ben? deyip bırakandın..

Senin ilk yalanın benim ilk aldanışımdı bu..

Ama belki de ilk zaferimdi de.. Ne de olsa bisiklet kullanabiliyordum artık !

Okulda herkesin yarıştırabileceği gibi benimde bir babam vardı..

Amonyaklı vim reklamların da masaya vuran yumruktan çok daha güçlü elleri olan!

En güçlü benim babamdı !

Göbeğin vardı ya hani..KOCAMANDI BENİM BABAM !!!

Öyle ki sığmazdı içime..

N'oldu Baba... Sonra ne oldu da..

İlk aşkımı ilk kez sana anlatmıştım

Okuldakiler babalarından saklanacak delik ararken,ben gururla anlatırdım

babam benim en iyi arkadaşım diye..

Sonra kardeşim doğdu..

İkiye bölündün sen..

Belki üçe..dörde..beşe..

Çoğu parçan onunla oldu hep..

Sadece bir parçan kaldı benimle..

Başarılarımla övündün.,ama nasıl başardığımı soramayacak kadar uzak oldun..

İyileştiğimi bildin..

Ama iyiyken nasıl olduğumu sormadın..

Sonra bir gün,yüzüme attığın tokatı hatırlıyorum ..

Beni dinlemeden kardeşimin faturasını kestiğin tokat..

Hani odamdaydım! Ve hani bir anda kendimi elbise dolabının kapağında bulmuştum!...

Hatırlarsın eminim..

Evet sen reklamlardakinden çok daha güçlüydün baba..

Ama bir o kadar da haksız..

Özür dilediğin an öyle çok canım yanmıştı ki ama olsun demiştim...Benim babam vardı..

Göbeğine yaslandığım,Sarıldığım,Kimseler gibi kokmayan biricik babam vardı..

Bak şimdi

Yıllar geçti aradan..

Seni görmeyeliyse kaç zaman oldu hatırlamıyorum..

..........

Baba döneceğim derken yoksa yalan mı söyledin !!??

AMA BEN BİSİKLET BİNEBİLİYORUM ARTIK BABAA !!!

Tam da bu hayatta artık ben de varım! Diyebiliyorken..

Söyler misin nerden çıktı bu ???

Nerdesinnnn babaaaa!!! ??

......

Her gün gelmeni beklediğim balkonda..

Her zil çaldığında ilk sen düştün hep aklıma..

Kapının arkasında duran pijamalarını yıkamadım günlerce ;

Sen günlerce..aylarca.. aramadın !!!..

Anladım ki;

Bende kalan son parçanı da götürmüşsün giderken ..

Suçum her şeyi kendi başıma, size yük olmadan öğrenebilmekmiş meğer..

Hayatta beni silik kılan buymuş..

Ve baba,

Bil ki;

Ssen giderken bu kez öyle bir tokat attın ki kalbime,

Milyonlarca kez öpsen,

Milyonlarca yıl,