Babam

babam bir hamaldı

dünyanın yükü üzerindeydi

ben, kardeşlerim, anam

kırlaşan saçları

aramızdan ağır ağır alıp, götürürken

hep gülümsedi bize

yaşamadı kendi hiç

kustu kursağımıza

heybesinden

kaldı kendi

bir iğne, bir iplik

ve biz

uçmayı öğrendik...