Babam
Kara haber geldi Kara gecede
Yüreğim parçalandı her hecede
Bin dokuz yüz seksen dokuz bir Nisan
Böyle acı şaka mı yapar insan
Birdenbire, ' baban öldü' dediler
Ne kadar da kolay söylediler
İnanmak gelmedi içimden
Daha gün almamıştı kırk beşinden
Felek erken tattırdı bu acıyı
Saldı yüreğime dinmeyen sancıyı
Dururken arkamda dağ gibi çınar
Bir anda tutuştu içimiz yanar
Beklerken ellisinde ak sakalını
Bu acı aldı gitti bütün aklımı
Haber geç geldi Çanakkale'ye
Benden başka herkes gelmiş mahalleye
Yetişip silemedim gözündeki yaşı
Yatağın oldu soğuk musalla taşı
Bir üzüntü hasıl oldu mahallede
Yeri boş kaldı aşağı camide
Duyan herkes koşmuş çarşıya
Kazılmış mezarı anasıyla karşı karşıya
Çok çalıştık baba oğul beraber
Karşımızda gülüyormuş kahpe kader
Niye öptün sön görüşümde gözlerimden
Ayrılık varmış anlamadım sözlerinden
Yattığın yer toprak değil nur olsun
Bütün melekler senin yoldaşın olsun
Tenin değmesin asla toprağa
Koca adamdın yüreğin benzerdi yaprağa
Kucakladım kara toprağı babam diye
Daha işimiz vardı erkenden ayrılık niye
Yandı yüreğimiz kavrulduk yandık
Sen hep kalbimizdesin KARA SADIK