Babanın Ucunda...

öylece gittim ;

şuracıkta bir yaşlı otururdu her sabah

önünden geçerken gözüm hep eline ilişirdi

bembeyaz çizgiler iyice çukurlaşmış

bomboş beklentiler içinde

''Allah rızası için'' kurduğu cümleler

ıslak boğazında kalıp kalıp her defasında

bitmeye yüz tutmuyordu

öylece kalakaldım;

buracıkta bir boşluk sezdim

durduğum yerde ne bir iz vardı belirsiz oldu;

simsiyah yer ne kadar da yeni

dopdolu yaşadığım yaşam bu muydu yani?

''Allah razı geldi'' diyemedim kendime

yağmurlar ıslattı bu sefer saçlarımı

göz bebeklerim belleğime yerleşti

gitmeye çalıştım ise gidemedim işte

ya kalmaktan korkuyordum şuracıkta

ya da korktuğum kalamamaktı babamın burasında...

her ayna kendini göstermez sana;

bir gün karşılaşacağın hayat dev bir ayna

doya doya bak, sonra kapayıver gözlerini

aklı at ardından kalana yüz tut ve bitir sözlerini,

oracıkta kal...

babanın ucunda.