Babasız Kaldım

Otuz Ekim iki bin on beş

Saat on üç on beş

Günlerden Cuma

Zamanın durduğu

Gönlümün karalar giydiği

Sağ kolumu kaybettiğim

Damarlarımdan kanın çekildiği

Göz pınarlarımın kuruduğu

Yaşarken mezara girdiğim

Ölüme yenik düştüğün

Yalnızlığa mahkum olduğum

O günü unutmak unutabilmek

Mümkün mü dersin baba

Mümkün mü dersin

(04.01.2016)