Babayasa Davası

Savcı bey yanıt ver diyordu:

Ne demek?

Kara, kara örümcekler sarmış her yanı.

Ne demek?

Anayasa da, babayasa da benim.

Hadi, yanıtla bakalım, dedim içimden.

Anayasa, babayasa akşamı muhteşemdi:

Beyaz peynir, kavun ve rakı...

İçtim sabaha dek, evimin balkonunda

Gönlümden neler geldi, neler geçti

Bir bilseniz!

Güzeller güzeli benimdi,

Hani, o fıstık var ya...

Ne bileyim; belki karadut ya da

Olgunlaşmış yaban böğürtleni...

Memeleri girdi kafamın, yüreğimin içine

Hadi bakalım çıkar çıkarabilirsen.

Sadece o olsa gene neyse...

Köroğlu?nun kısrağından da iyisi benimdi

Artık önüme kim çıkabilirdi ki?

Devletler yıktım, devletler kurdum

Elbette ya...

Anayasa da benim, babayasa da benim!

Üstüne üstlük bir de şiir yazmaz mıyım?

Diyemedim; yuh olsun bana!

İstanbul Beyoğlu, Şubat 1975