Babayla Kızı Arasında

Sen geceye uyandığında

Yalnızlık hissetme diye korkularında

Otururum geceler boyu günün ilk ışığına

Yeter ki sen seslen babaya

Beni hep oturur bulacaksın bu tahta masada

Baba ne yalnızlıklar çekmiştir karanlıklarda

Sarıl sen bebeğim küçük ellerinle boynuma

Sabaha dek ninni söylerim sana

Vız gelir uykusuzluk

Yorulmaz omuzlar, kollarım seni sardıkça

Sen mutlu uyu bebeğim

Baba hep senin yanında

Yıllar sonra yine uyanırsan karanlıkta

Bir bebek ağlamasıyla

Beni getir aklına

Anlarsın o zaman

Bendeki sevgisini

Sakın korkma

Anlamak için gelecekteki yerini

Bu babayla kız arasında

Baba yine oturuyor olacak o tahta masada

Yeter ki sen seslen babaya

Bir gece uyanırsan korkuyla

Ben bilirim korkunun ne demek olduğunu o yaşta