Babil'den Önce Babil'den Sonra

kurşuni yalnızlık

ve kuzguni keder

bu perdeyi

ebem kuşağı böler

hükümsüzdür taşkınlar

içimde denizler yıkanır

dışımda yağmursu bulutlar

bir yanım Babil'e düşer

dibinde çakıl taşlarım

akacak kum gibi Şatt_ül Arab'a

durmadan kanayan yara

bu yol götürür

bizi büyük denize

içinde ben gömülüyüm şişede

haritada gizli patikalar

sunulmuş adresler

kağıt sarmışlar içine

dışıma kabut

tıpası gevşek bu kendirle

mektup sana

şişe taşa

çarpsada

kırılgan düşlerden

bir sağnak ki

Nuh sevinecek

hayat kaldığı yerden

yeniden yeşerecek