Bağışla

bağışla beni iki gözüm

mutlak bir yalnızlıktı beni sana ihbar eden.

dehşet sarışın bir sözdü

suyun üstünde saman

rengini teninden alan...

yüreği ezgin bir kahve molası...

belki gemiler geçiyordur

yürüyerek denizi

can yelekleri

ve kurtarma filikalarıyla...

beni en uzak adaya at

dalga bile uğramasın kıyılarıma...

bolca nar

bir yanağı kızarmış

bir yanağı çöl elma

bazen çığlık çığlığa martılar

rüzgar keşişleme

ya sabır

milyonlarca taşı...

hadi pul pul dökelim more

ölü balığın göğüs kafesinden

akşamın kızıl renkli şarabi

açsın akan leylak kanımızdan...

ne dudaklarında kalsın feri

ne zahmetine katlansın bedevi

yalnız ve yalnız iki kolu var hayat

ilkin doğacaksın ve ölecek heyhat...

ah more geniş alnından hangi sahilin

gümüş dalgalarına kumlar çekiliyor

kimler sürükleniyor ağlarına gülüşlerinin

ikindiye çarpan sessizliğinde hayal...

bir yığın muammayla sana dönerken ibreler

hangi beldeden zavallı bir matem havası eser

tamburanın sesinden çıksın şimdi en dik meyanda

bakmıyor çeşmi siyah feryadeyle aynı anda...

havsalaya sıkışmış işte dimağın en nadim hali

ki tesellisi ummanın geniş ufkudur

koyulaşsa da endamında o latif melali

sesinde nice bin şikest kırk harami doludur...