Bağışla Bizi Yalnızlık

Tanrı bile acıdı,

Havva'yı yaratırken Adem'in yalnızlığına.

Ve erkek;

Yıllardır çözemediği anlamını,

ödedi değer bilmezlik faturası olarak.

Dudaklarında,

her zaman mağrur,

birinci mevki gülüşler..

Ve kadın;

Eşikten ötesi derinden iç çekişler,

çıkmaz sokak yorgunu düşler.

Ve sevda;

Bıkkın kısırdöngülerden,

kuş olup kanat çırpmakta uzaklara.

Ve erkek ve kadın;

Unuttukları yakalanmanın güzelliği oysa,

yakalama telaşı nefesler,

koşar adımlar yüz yıllardır,

son vagonun peşinden..

Ve istasyonlar;

Duraksız..

Artık hiç durmayan trenler,

tıka basa dolu pişmanlıklar..

Hala o istasyonlarda bekleşir durur çiftleşmek için,

bir kuşun pislemesini yalnızlıklar...

Çınar GÖLE