Bahar Gitti Sevgili

Ne zaman soluklansam nefesime

Şehrin tüm aynaları

Yüzüme bakıyor

Şizofren çığlıklar susturuyor sokağın delisini

Yelkovan kaçışırken geceden

Ve kovalarken ölüm, yaşam ile ince çizgiyi

Bıçak sırtı hayaller düşüyor

Güz'e saklı son çürük tomurcuktan

Bahar gitti sevgili

Musallaya yatırıp o çiçeği

Ak sakallı iklimler tünedi

Çığırtkan ispinoz yamacına

Gel, kutsanmış bir çınara yaslanalım

Başucumuzda çaputlar

Bildiğimiz tek duayı ezberletelim kadavralara

Ölü kuşlar söylesin o ilahi ezgiyi

Kefene sarılırken şafak

Kadehler kırılsın küfeler dolusu

Güneşi tutup o metruk kayada

Ecel eşeleyelim

Nadası sürgün edip karşı yakaya

Tek taşlı yaslar takalım parmaklarımıza

Terkimizde mistik bir rüzgâr

Gayri meşru hayaller doğuralım

Katledip son karınca yuvasını ...