Bahara Sevdalandık Her Kış Mevsiminde
ah gönlüm
sana çare bulamadım ki
tek hasret olsa
her yanımı saran tutkumdu
sana olan özlemine can çekişirken
senden bu gönül vaz geçmiyor ki
bu tahlihsiz b/ahtın karası
her kış mevsinde bahara sevdan
Mem u Zin enin düştüğü aşk ateşi
Yusufun zindan kuyusuna atılmazı
Züleyha'nın bu dertten yanması kadar pak sevda yeminlerinde
ölüme oynayan yürekler kadardı
aşkın yansıyan bahar sesi
şiirlerin nabzında nefes alıyordu
her günü güne bekleyen zamanlarda
bitmeyen tutkuların deminde yollara düşendik
açan güller kadar sonsuzluğa akan san ki bizdik
nisan yağmurlarına ıslanandık
yalancı sevda hülyasına kamp kurulan çadırda düğün bayramdı
güzel ölüm ve sevda her insana nasip olmaz
mangal yürekli can gerek
sevdası aşkı yürek yakar gönül tahtında
ve yüreklerin ölümle dansıydı
sevdaya
aşklarına
ne yazılsa destansı bir aşkın dramıydı
sevmek
ölümüne sevmekti
güzelliğin zorluğuna koşanların
yaşamın en derin riski
var olma yok olmanın gönül harcı sevda yemini
her güzel bu zorlu yollara adım atmaya cesareti yoktu
gözyaşı bitmeyen yüreğine akan kansa
sevdaya kalışım
susamışlığına umut ol
yürekten atmalı gönüle can katmalı
sevdali yeminlere...
her yerde sevdam elimden kayboldu
aradım
izini sürdüm
tenha boylarında havaya sulara sordum
seni kar'da kış'da ararken
seni donmuş halde buldum
bende dona k/aldım
sen donunca..
aşkımız sonsuza k/alınca
güneşe umut s/ararken
bahara sevdalandık
her kış mevsiminde
30*01*12*Karataş