Bahardı

Bahara yatkındı ,ellerin...

Kimi sevsen ,fidan veriyordu..dallanıp budaklanıyordu toprak.

Adımı çağırsan , sesine açıyordu menekşe...

Peyganber çiçeği bağırıyordu..sıra bende ,sıra bende!.

Kollarına serpilmeyi özledim...

Dizlerine dolanmayı ,sarmaşık gibi.

Özledim!.

Ellerin lazım...güneş yok!.

Dağlara ,yokluğundan kalan herşeyi haykırdım...

Yaban çiçekleri ,yokluğunda tanıdı seni!.

Fidanların büyüdü Anne!...

Hayat büyüdü gözümde Anne!...saksını değiştirdim.

Ben Küçük kızın ,papatyan ...

Sensiz ,bir çiçeğe benzemenin anlamı yok bu şiirde.