Bahçem

Ben eskiden böylemiydim sanırsın

Benimde bir kalbim vardı

Taş kesilmeden önce..

Mis kokan sevdalarım vardı

Güneş renkli düşlerim

Küçük kızın elindeki papatya gibiydi sevgilerim

Herkese kendim gibi güvenirdim.

Karanlıkta bile açardı benim çiçeklerim

El degince küsen güller yoktu bahçemde

Bir küçük çocuk vardı orada koşturan koşturdukça

Herşeyi unutturan..

Kasırga koptu birgün ansızın.

Amansız bir sel vurdu bahceye

Dikenleri yüregime batmaya başladı

Artık solan güllerimin.

Harabeye döndü

Dillere destan güller barından bahçem

Küstü o küçük çocuk bunları yapana

Bahçesini taşla donatana

Onunda kalbi taş kesiliverdi birden

O çocuk bendim eskiden..