Bahtıma Cemre Düştü

Şubat'ın ilk haftası

birinci cemre

havaya düştü

gök başını eğdi

cemre buluta değdi

bulutlar şişti

yağmur kar dolu

yağdı yere düştü

her taraf

kar tipi boran

yerle gök arası

amanın aman

yer de gök de

toz duman

Şubat'ın ortası

ikinci cemre suya

göller dondu

ördekler kondu

çatılar salkım buz

buzu çözecek tuz

Şubat sonu

üçüncü cemre toprağa

toprak ısındı şişti

kayalar yandı pişti

yollar çatladı yarıldı

su toprağa sarıldı

buluştular derinden

bahar sevincinden

artık ne tipi boran

ne ayaz ne de kar

her yerde bahar var

son cemre bana düştü

içim ateşiyle yandı

cemre beni mevsim sandı

cemre bana dadandı

ama aldandı

ilahi cemre

n'olaydın da

sen

havada yağmur

suda buz

toprakta buhar kalıp

benden uzak duraydın

ilahi son cemre

bana düşmez olaydın