Bahtsız

Sanma şahlar da bulur kendini

Darda olur gibi çulsuz

Anlatmaya iner de derdini

Şehre yürür,atsız

Giderken yamulur bahtsız,

Basar içten içe yemini

Gitmez geri yağsız,

Bulacak yemeğini

Şah da keyif eder o sırada

Yürürken bizim bahtsız

Şenlikler olur yalıda

Dolaşırken ekmeksiz

Varır şimdi yolun sonuna

Olacaklardan habersiz

Yetişir cellatlar duyduğunda

Feryatları seyirsiz

Ölüm müdür çare?

Bunca yolu gelene

Bir ekmek bile bulamadan

Gidecek geriye