Bak Şu Mahzunun Haline

Bak şu mahzunun haline

Utanmadan kul olmuş kaderine

Derman bulunmaz belli ki derdine

Ne yaşadığını, bir kendi bilir, birde yaradan

Tuttuğu dallar, taş kesilir ellerinin ucunda

Yürüdüğü yollar, gider hep, çıkmaz sokaklara

Edindiği tecrübe, çile, eninde sonunda

Ne yaşadığını, bir kendi bilir, birde yaradan

Mevsimlerin en, alalısı bahşedilmiştir kendisine

Hüzünleri, ekip durmuştur bahçelerine

Ektiğini biçmiştir, gönlünce ve ömrünce

Ne yaşadığını, bir kendi bilir, birde yaradan

Sevdalarının sonu gelmez, sevdadan vaz geçmez

Ayrılığa kurulmuştur hayatı, umursamaz

Yalnızlığı, kardeşi bilir ki onu hiç terk etmez

Ne yaşadığını, bir kendi bilir, birde yaradan

Günahı varsa da, günahı boynuna

Sevabı, dile gelmez, dostlar sağ ola

Yaşanmışlığı böyledir, yıkıla, yıkıla

Ne yaşadığını, bir kendi bilir, birde yaradan

Mutluluk vazgeçilmezidir, garibimin

Umut, diğer adıdır, gülüm, safımın

Mezar taşında yazılı, adı, öyküsünün

Ne yaşadığını, bir kendi bilir, birde yaradan

Hakkım helaldir, hakkı olanın

Bitişidir, ömrü zifafımın

Can gidici isede, baki kalan sanımın

Ne yaşadığını, bir kendi bilir, birde yaradan

Diyeceğim, son sözümdür, sevdiklerime

Asla ihanet etmedim, yüreklerine

Sadece sevmekse, inadına, inadına

Ne yaşadığını, bir kendi bilir, birde yaradan

Bu köylü hayatı, saflığın şiiridir bu

Gariplere ağıttır, kimilerinin göz ardı ettiği

Hayal i güdenlerin, hayalindeki gerçeği

Bir kendi bilir, birde yaradan

?'Ne yaşadığını bilemezsiniz, yaşamadan''