Bakarsın Yeniden
Hevesim kursağımda düğümlü,
Söylenmeyi bekleyen
O yalın cümlelerle geçti zaman,
Özlediğim ne varsa eskidi artık,
Yeter bugüne kadar sustuğum!
Cebimde sigaram,
Üstümde yalnızlığım...
Bakarsın,
Düşmüşüm hayatın peşine ben de bir gün...
Yüküm sırtımda yollardayım,
Ne gelenim var, ne gidenim.
Bazen yere basmadan,
Bazen cam kırıkları üstünde,
Kendimi kanatarak
Öğrendim yürümeyi ben.
Sen yol arkadaşımdın söz gelimi,
Ama biz yürümeden önce koşmayı,
Bana yetişemediğinden,
Yalnız kalmayı öğrendikte
İstemeden kandırdık birbirimizi...
Bakarsın,
Düşerim yollara yeniden bir gün,
Yeniden yürütmek için ikimizi...
Ah, saçları annem kokan sevgilim,
Ben senin avucunun içinde küçüldüm,
Yürümeyi çoktan unuttum,
Konuşmaktan vazgeçtim de,
Tebessümü en son güldüğümüz yerde,
Bizi kaybettiğim yerde bıraktım.
Ah, gözleri Marmara,
Yanakları İstanbul tüten sevgilim,
Ben susmayı senden sonra öğrendim,
Sürünmeyi gittiğinde anladım,
Ağlamayı seni ağlatınca,
İstemeden kalbini kırdığımda bildim...
Ah, uğruna dünyaları yaktığım sevgilim,
Sen beni kendi dünyana hapsettin,
Bu yüzden ayrı dünyaların,
Başka rüyaların peşindeydik,
Çünkü sen kendini farklı dünyalara,
Beni de kendi dünyanda yalnızlığa terk ettin...
Ama kızmıyorum sana,
Sadece geçen günlerin yükü,
Bir de ayrılığın hükmü var omzumda,
Bakarsın,
Düşerim yollara yeniden,
Bakarsın,
Atarım bu yükü sırtımdan...
Ya yere düşer kanatır beni,
Ya da yüzüne çarpar
Yeniden ağlatırım seni...
22.07
10.06.2012
Pazar