Bak/ışın...
Umursamazlık mıydı?
Bunca zaman avucumdan kaçırdığım, yitik düşler
Korkmuşum
Başımı göğe çevirmeye
Kaybolmuşum
Binaların ruhsuz gölgeleri arasında
Meğer
Ne çok dibe inmişim yıllarca
İkinci el eşya satan dükkanlar gibi kıyı köşe sıkışmışım
Geçmiş anıları hatıra niyetine saklamış, kıyamamışım atmaya..
Ceza kesmişim ben oluşlarıma da
Dar karanlık odalara hapsetmişim zamanı
Kim olduğumu bilmeyecek kadar, ıramışım benden.
Unutmuşum aynadaki yüzümü, mil çekmişim gözlerime
Sam rüzgarlarına bırakmışım gövdemi
Savrulmuşum beklentisiz...
Pusulamın ibresi şaşmış içimi ürperten dalgalarda
Duyumsamadığından olsa gerek,
Toprak kaymış ayak altlarımdan uyanmamış
Bir o kadar da korunmasız kalmış içgüdüm
Düşledim ki
Aşk/ın kutsal yalnızlığıma
Gördüm ki
Hayat veriyor
Bak/ışın...