Bakışın

o bakışın...

yüreğimdeki mayınları patlattın tek tek

yaylım ateşine tutuldu bedenim.

zaman öylece bakakaldı..

gideceği yönü karıştırdı saatler,

akrep yelkovanın peşinde

yelkovan akrebi çoktan kaçırdı..

şimdi sen nerden çıktın?

hangi kaderin yollarını şaşırttın?

o bakışı nerden hatırlayıp da

yüreğime fırlattın...

hangi sevdalardan kaçarken nefes nefese

sevdama çarpıştın?

şimdi ben seni,

anıların en alt köşesindeki yerini

nasıl bulup,sana nasıl kıyıp

oralara tekrar tıkıştıracağım?

o bakışı

yırtılmış gökyüzünden fışkırıp

kanayan yıldızlar gibi damarlarıma doğru akan

o bakışı

yok saymak ihanet olur şimdi !

şimdi sen nerden çıktın?

olmayacak bir zamanda

olmayacak bir mekanda

ve hiç olmayacak bir aşka

beni inandırma sakın...

o bakışın,

geçerken uğrar gibi değil

küf kokar gibi

bir sel gibi yüreğimi sular altında bırakan

nasıl kurur o sular şimdi bilmem ki...

şimdi

şimşeklerin ardından boşalmasa bir sağanak,

kararmasa yüzümün

mavi bulutları,

ve sen

gözlerine bir dur desen artık!!

alıp başını gitsin bu bakışların

beni unuttuğun kişilere...

hiç dokunmamış saymalıyım gözlerime

ki eski tenhalığıma kavuşayım..

şimi sen nerden çıktın?

unutulmadığını unutturmamamak için miydi

bu yollara düşüşü gözlerinin..

gözbebeklerimde rehnolmuş bir anıydın belli belirsiz

şimdi firar ediyorsun, tutamıyorum seni

unutma bakışlarını bakışlarımda

bir ömür ne yaparım ben onlarla?

şimdi...

çizelim üstünü bu zamanın

herkes kendi bakışlarını alsın geri.

şimdi nerden çıktıysan çıktın

kapatıyorum içimde

yasak bir kitap gibi gözlerini...