Bakmam Yüzüne

Oturup ağlasam el beni kınar

Günden güne artar da yaram kanar

Ruhum sanki elinde mal-i dımar

Bir daha tövbeler bakmam yüzüne

İsmini de son kez anar giderim

Bülbülün bağrı yanık öldü derim

Hasretle geçerken her gün serim

Bir daha tövbeler bakmam yüzüne

Yetmezmi uğrunda çektiğim çile

Sevgiden gelmiştim döndümde çöle

Gördümki yaşamak istesem bile

Bir daha tövbeler bakmam yüzüne

İhanet ruhunu almış yürümüş

Mahşerde şeytanda olmuş çürümüş

Gülleride açarken solmuş sönmüş

Bir daha tövbeler bakmam yüzüne

(Balım Sultan)