Balçıktan Ölüler Korosu

Yapraklarım var benim,yaşam ayraçlarım

Hikâyelerinizin arasında sakladığım sonbaharlardan yadigâr kuş kanatlarım

Unutuşun ipini gökyüzüne kaptıralı ne çok olmuş

Ah!

Nerede balonlarım

Güneş

Güne eş yüzlerinizin sağanağında ağlamaklı!

Bakıyor yüzüme şaşkın şaşkın çocuklar

Umudu nasıl anlatmalı?

Kırmızı utanıyor kendinden

Kan acının seslenişinde kimi zaman bayrak kiminde cellat!

Zalimlerin dünyasında utanıyor şiir

Saklanıyor annesini kaybetmiş Kobaneli kuşçocuğun kalbine

Sonbaharlarda çiğneniyor tüm mezarlar

Toprak ölü,kan acı ve deniz kırmızı halâ

Parmaklarım yosun tutmuş

Sessizliğin son rayihası çığlıklar atıyor damarlarımda

Çokokrem rengindeydi dünya,balçıktan ölüler korosunda alnımızda toprak

Alnımızda kan yarası

Acıyı silemedi mendil

Yüreğim al kanar!

Al kanar halâ

Başımızın üzerinden toplar geçiyor

Toprağa basıyoruz

Uzaklarda bir adam çığlığı

Başı gövdesinden ayrılmış bir bedene üşüşüyor akbabalar

Yüzümüzün solmuş sonbaharlarında

Mevsim kanıyor

Bir çocuğu koparıp alıyor dalından rüzgâr

Anlatamazsın sıcağı

Bakışında yalnızlığı taşır kanatsız kuşlar

Su kirlendi

Kan kirlendi

Kırmızıydı bayrak!

Al kirlendi!

28 ekim 2014 G.A. apieceofrose /sinope