Balıkçı Kral
Bir şeyin mi var, iki günden beri yoksun
Seni göremediğim anlar nasıl olurum bilemezsin.
Kırkikindi yağmurları gibi akar gözlerimdeki yaşlar
Nemrut'un başı misali dumanlı olurum.
Burun deliklerimden bir topal sinek girer beynimi kemirmeye başlar
Hz. Yusuf olur yüreğim kör kuyularda görür bir ışık süzmesi
Duyar kulaklar Münir Nurettin Selçuk'un eserlerini
'Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın' der,
İşte o zaman kalem ile beyaz kâğıdın buluşması başlar.
Yazar içimdeki şair, ölmemek için durmaksızın yazar
Belki de Donkişot gibi olmayan sensizlik ile savaşıyorumdur.
Çünkü sen hiçbir zaman benim olmadın ki
Belki de Balıkçı kralımdır ve seni izliyorumdur hayallerim ile
Yine filmlerin arkasına sığındı bu gönül
Sana yazmak bir filmi tekrar tekrar izlemek gibi çılgınca
Sonunu bilerek...
Şiirimin esas adamı, benliğimdeki seni kaybetmiş bir adam
Evsizlerin arasına karışmış
Kutsal kâseyi arayan, aklını kaybetmiş bir deliyim.
Bir kadın görüyorum sana benzetiyorum güzelliğini
Seni takip edermişçesine onu takip ediyorum
İzliyorum, o kadındaki senin güzelliğini
Yanıma bana yardım için gelen adamın
Nerden bilecektim ki seni alıp götüren kişi olduğunu...
Ona bir hikâye anlatıyorum diyorum ki;
Bir çocuk rüyasında Kutsal Kâse'yi görür, ulaşmak ister ve ulaşır kral olur.
Kibrine yenik düşer daha fazlasını ister, yüreği yanar sevgisizlikten
Hırs kralın tüm duygularını öldürmüştür çünkü
Bir adam gelir yanına acır haline
Su diye inler kral.
Adam verir suyu içer kralın içindeki yaraları iyileşir
Kral 'neden bana bu iyiliği yaptınız' der
'Suya ihtiyacın vardı ben de verdim' der.
Kara şövalyeler görüyorum üzerime geliyorlar
Gücüm yok onlarla savaşmaya
Seni hayal ederken kılıç darbeleri alıyorum.
Filmin sonu gelirken
Sana benzettiğim kadın geliyor sarılıyoruz
Ten kokunu duyamıyorum, ellerini hissedemiyorum
Gözlerini göremiyorum
Çünkü...
Münir Nurettin Selçuk eserlerinden birini söylüyor
'Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın' der
İşte o zaman kalem ile beyaz kâğıdın buluşması başlar.
27 Temmuz 2012
Efsane Etrafoğulları