Ballı gülüş

Sımsıcak el eden bal gülüş

Kıvılcımlandırdı benliğimi

Dağlardaki çoban ateşlerine döndüm

Işıl ışıl bir özlemle

Çiçeklere büründüm.

Güller yağdıran bir el

Nakış nakış işledi içime sevgiyi

Giydirdi mutluluk adlı gökkuşağı giysiyi

Sevincim duramadı yerinde

Kuşlara parmak ısırtan bir uçuşla

Ulaştı gökyüzünün en yüksek katına

Dağlar, denizler selam durdu sevdama

Taht kurdum yaşamanın doruğuna

Aktım özveri pınarına

Gülüşünün verdiği aşkla coştum

Mest oldum güzelliğinin şarabıyla

Türküleştirdi benliğimi

Gözlerinin şiiri

Erhan Tığlı