Bana Aşkı Öğretmedin Anne...

nasıl bi acıymış bu anne

nasıl bir yangınmış hiç sönmek bilmeyen

yandıkça yanan

yaktıkça yakan

hasret nasıl birşeymiş anne

hani yanardağlar durmadan lavlarını püskürtür ya

benim yüreğimden de hasret böyle fışkırıyor anne

uyku tutmuyor gözlerim

uyumak nedir unuttum

geceler sırdaşım

karanlıklar tek dostum oldu anne

tebessümleri kalmadı yüzümün

hep asık hep donuk hep üzgün

kızın artık gülmüyor anne

gözlerinin yaşı eksilmiyor bir türlü

o deli dolu kızından geriye hiçbir şey kalmadı

aşkın peşinde divane oldum

kendimi imkansız bir aşkın içinde buldum

hayat bu mu anne

sevgi aşk bu mu

sen böyle söylememiştin

aşık olmak güzel demiştin

ama imkansız aşklardan hiç söz etmemiştin anne

bana hep toz pembe gösterdin hayatı

her düştüğümde sen kaldırdın ayağa

ama bak şimdi sen yoksun

elimden tutup kaldıran kimse yok

bana zorluklarla mücadele etmeyi niye öğretmedin anne

bu aşk beni günden güne bitiriyor

çaresizlik beni kahrediyor anne

onu böylesine severken

onu böylesine isterken

onsuz yaşamak çok zoruma gidiyor anne

bak sevmek yetmiyormuş

hayat hep sillesini vuruyormuş

insan kendini nerede buluyormuş

her aşk mutlu olmuyormuş

sen bana aşkı öğretmedin anne