Bana Öyle Ölme Diyorsun

Bana öyle bakma diyorsun

Biraz ürkek biraz da kaçak

Belki de kirpiğimden kan damlar

Üç el silah sesi... duydun mu

Bana öyle bakma diyorsun

İçimde kefenini diken kanlı intihar

Bana öyle gülme diyorsun

Anason kokulu tarlalarda bıraktığın

Yalınayak çocuklara benziyormuşum

Gül/erken

Ne garip şey oysaki daha goncaydım

Gamzelerimi ç/aldılar yanaklarımdan

Dudak gerilirken göz kanar mı

Düşün ki biri yay diğeri de ok

Bana öyle gülme diyorsun

Gözlerini on ikiden vuruyorum

Bana öyle yanma diyorsun

Aynalara bakma

Ateşe yaklaşma

Maziden kaçma

Halbuki aynadaki kanlı yüz benim

Ateşe atılan yürek benim

Mazinin arka sokaklarına sığınan

Kayboldukça çıkmaza saplanan

Saplandıkça daha da gömülen

Gömüldükçe iten çeken yanan biten ben...

Bana öyle yanma diyorsun

Sesini duydukça küllerimden doğuyorum

Bana öyle yazma diyorsun

Biraz ürkek biraz narin biraz da kederli

İçini burkuyormuş sözcükler

Harfler karabasan üstüne çöreklenen

Boyun posun kaşın gözün acın sızın yalan

Seni yazmadığımı söylüyorum

İnanmıyorsun

Ruhunu işgal eden soykırımdan kurtul

Kalıtımsız sevgiler dolaşıyor vücudunda

Kaçamak dövüşme cesaretin olsun

Kanın pıhtılaşmıyormuş kes damarını kurtul

Astığın günü hatırlıyorum bir gün beni dar ağacına

Ve sigaranın dumanını havada bulutlaşan

Zihnini uyuşturan sanrılarından kurtul

Seni yazmadığımı söylüyorum

İnanmıyorsun

Bana öyle yazma diyorsun

Sonra kırıyorum kalemi

Hiçliğini anlıyorsun

Bana öyle ölme diyorsun

Biraz vahim biraz elim biraz kansız

Ama yalnız değil

Gecemde hüküm süren yıldızlar biliyor

Her yeri ısıtan beni sancıtan güneş biliyor

Bir bebek biliyor dokununca ağlayan

Sokak başındaki dilenci biliyor

Ruhumun fatihası okunmuş çoktan

Sen bilmiyorsun

Bana öyle ölme diyorsun

Çığ düşüyor dilinden bedenime

Bakıyorum sol yanımda koca bir boşluk

Bana öyle ölme diyorsun

Yalnızlığımla ısınıyorum

Var ol Şiir Babam

Bitimsiz sevgimle...