Bana Senden Bir Gülüş Lazım

hayatın bayat sabahlarından biri

gecenin sana kavuştuğu noktada

bir düş sokağında umutlarım

bulutlar titretiyor ellerimi

rahat bir yorgan tenindende sade

güneşin şafağına deyiyor ellerim

bir zaman yarınların farkında

birde ben farkındayım şu feleğin çarkında

karanlıklar arıyor yine seni

yine geceler ağlıyor sensiz

tebesümler yetişmiyor geleceğe

arıyorum sönmeden yıldızları bir vefa diye dye

soruyorum şu sakin şehrin sunduğu namelere

soruyorum kalenderlerin kalktığı revandan

seneler geçiyor ardından

tükenmeden umudum

poyrazlar kırıyor yüreğimi bu saatlerde

ağlatıyor yine beni geçmişin gülücükleri

farkındayım bende daha nelerin

adı sürçü lisan olsun bahanelerin

geniş bir sakinlik içinde dediklerin geliyor aklıma

aratıyor yüreğime halsiz kalmış cevapları

jilet kınındanda keskin bu gün düşlerim ve gülüşlerim

oralarda sitemler yetişiyor yüreğime

kalmışım tedavülünden gayrısına

gümüş bir tabakanın içindeki tütün kadar

sarı ve vefalı yarınlara yakın

değilmi yoksa ben mi sevdalıyım sadece

alfabelerin noktasız i lerine

geniş zaman cümleleri yakıyor yüreğimi

nerde diye soruyor sanki seni bana

bir tebessüm yetişiyor sensizlikte

haykırıyor sanatın saflığını sanki leonardo

resim arıyor yularını zamanın bir kır atın teninde

bir heykeltıraşın farkındamı şu taşlar

sırasız ve lüzumsuz anların felaketi çökerken sabaha

yalnız ağlıyorum yarınlara sensizim

ben mi kızıyorum sabahın telaşına bir lütuf hali diye

saatler seni geçiyor hep bu anlarda

her ağlatan bir leyla ağlayansa duygular

dediklerin gaddarca

düşündüm defalarca gamsızlığını

düşündüm hali nazar saflığını

yetiyor ağlatmaya kuytuluklar bu gece

seni tarif etmeye çalıştım ben sadece

gelin olmuş duyguların bir gamsıza

bir selama muhtaç düşlerim bugün yine

fasıl halindende faydasız sazım

bana senden bir gülüş lazım

gayrısı ağlatır yoksa beni bilesin