Bana Yalan Söylediler
Bana yalan söylediler!
Sevginin sonsuzluğunu anlattılar ama
Umudun bir kayığa binip
Gittiğini söylemeyi unuttular
Belki de uyudum
Bir aleme inip kayboldum belki
Uyandığımda, buna kader dediler
Yine de dans edişini gördüm meleklerin
O kadar mutluydum ki
Uyanmak istemedi hiç
Melekelerim
Büyümüşüm meğer yıllar sonra
Fakat ben
Bağlamanın, gitarın, kemanın tellerinde büyüdüm
O ağzı bozuk
O yüreği kirli sesleri duymadan
Oysa herkes dem vuruyordu
Yunustan, Mevlana'dan, Aristo'dan, İsa,
Hazreti Muhammed Mustafa'dan
Nasıl oluyorsa, oluyordu
Yine de vazgeçmiyordu dünya
Savaşmaktan, insanı, insana kırdırmaktan
Bana yalan söylediler
Hem annem, hem babam, abilerim,
Herkes
Varlığını bildiğim
Ama hiç duymadığım birde o ses
Bana yalan söylense de
Biliyorum doğruyu
Gördüğüm herkesten
Kaçırıyorum bendimi bu yüzden
Tek kalmışım dünyada
Nerede kim bilir ruh ikizim
Belki sarmıştır kollarını bir mendireğe
Limanı olmayan bu alemde
İşte o kadar kimsesizim.
Ne Christoph Colomb
Ne Macellan
Ne de Mustafa Kemal
Benim gerçeğimde yaşıyor o bir tek an
Belki gerçek, belki yalan, belki rüya
Bana yalan söyleseler de
İşte bu benim,
Keşfettiğim
İçtiğim biranın ve sigaranın
Etrafında dönüyor dünya.
Siz yalanlar söylemeye devam edin
Kandırın kendinizi
Atılan her adımda
Geçmiş, geleceğe taşıyor
Her izi
Tarih işliyor yazıtında, nihayet
Konuk ettiği her yüzü.