Barışa Açlık

sen durgun sularında tadını tuza katmadan

barışçıl akıyorsun umurunda değil onlar

onlar ki cırtlak sesli ne hazin

kalbi kafasında atmayanlar

med zamanların da

kabuk bağlamış yaralarına bir uzansalar

seni kanatmakla kalmayacaklar

biliyorsun

yalnız çocukların bayıldığı tadına değil

baktım da zehir zemberek

ilk fırsatta boynuna ipi dolayacaklar

dalgın dalgın bakacak yıldızlar

buruk tabii yardımdan uzak

onlar mantar hafifliği

ama merhamet yoksunu

kim bilir belki de

alaca vakitlerde gürültünün orta direği(y)di onlar

anlıyorum ebemkuşağına koşamamışlar

koştun

biliyorsun

gökkuşağı huzmelerinden ölü süzmez

çünkü biliyorsun barışta hiç mayhoş tad yok

koştun çünkü Cenab-ı Allah nelere kadir

imana gelmeyecekler demiyorum...

sen için için beyaz öpüşlerle ötersin

hep zeytin dalları nurlu topraklarında

hep bi güvercin sürüsü

geçersin döne döne

dökülen kandan

yağan kurşunlardan

moloz yığınlarından

barışı kudretine dolamışsın

aydınlığa ümit için dışın

gazel damarından akan hoşgörü

ne var ki hücrelerin dalga dalga çocuk

ben

...

bende karanlığı karanlığa ihbar ediyorum

bakıyorum eşkiyayı bir bir atlıyorsun

sütliman

beynim dalgın

ama tavrına hayran

onların felfecir gözleri

mavilik budalası serserileri bile bile

mis kokulu vaktitlere istiflenir düşlerin

sürersin o kokuyu nefes nefes

barışın açlığı dolmuş içine

vahşi

iğrenç

uyum içinde yaşamaktan uzak görüşe

leş yığınlarına bal rengi bakar gözlerin

dindi gözlerimin kıyısında kasırgalar ki

halihazırda yüzdürecek gemilerin var senin

allak bullak olmayan pamuk yüzün

fikrinin ince gülü perde perde...

sen durgun sularında tadını tuza katmadan

barışçıl akıyorsun umurunda değil onlar

göğsünde sedef sedef esendal

ellerin sulh

insanlık tarihinde ki barışa beklenen süreç

ki onlar çürümüş ruhlar

uzlaşma çabası

ellerinde şiir umut...