Başıboş Biçimlerde

yitiriyordum yorum yorgunluğuyla söylencesini

camlardan içeri süzülen sıcak ışığın yardımıyla

bu yol son yordamımdı bitişine hazırladığım

zamanın en hızlı gömüsünde yarım akıllı sırıtışın

saatler alık alık beklerken uzaktaki ilk karaltıyı

unutmakla yarışıyorum fırdönen tutarsızlığını

zor hüzünlerle aradım kendimi mimarisi akrilik

tenime yakışan renkler seçiyordum hırslı soluğundan

en çok kırmızıyı sevdim her uçurumuna yakın düğümlerimin

acımak sevmekten güç

hıçkırığa dönüşüyor her seslenişim tanrıya

sessizliğim senin...ben mağlubiyetin...

eğri yalnızlığımın üzerini gidişinle örttüm

üstüm açık dümdüz susuyorum artık

başıboş biçimlerde mevsimleşiyorum rastgele ağaçlı

ılık yaz hatırlaması anıyla demirlediğim bu uykudan

uğultusuzca ayılıyorum gözyaşlarım terli

karanlığın içindeki orkestrayı gelişine hazırlıyorum

senden uzak azrailin...