Başka Kent

Sisler çöküyor baş(ka)kentin yorgun sabahına,

Gün/eş dün geceden küskün...

Gök kubbe yarıldı ha yarılacak öfkeden

Yer sarsılıyor yerinden

Ve en derinden!

Baş(ka)kent(t)e şöyle bir dokunsan ağlamaklı,

Bir başka dilde tarif edilesi nahoşlukta bugün...

Başka başka hallerde,

Sanırsın dün geceden paramparça edilmiş

Tüm kadınsı ya da erkeksi mahremiyeti

Tecavüze uğramış mabetleri

Yağmalanmış tüm görkemli caddeleri

Sokaklarının çıkmazında başlamış çatışmalar

Ve kan revan içinde tüm kaldırımlar

Ne sağ kalanı belli

Ne de sağır olanı!

Soğuk bir sessizlik çökmüş yorgun sabahına,

Gün/eş dün geceden kırık yansımalarda...

Gök kubbe yandı ha yanacak öfkeden

Yer kabarıyor en olmaz yerinden

Ve derinden!

Baş(ka)kent tarifsiz çekiyor eylemsi acılarını

Yalnızlıkların üzerine yalnızlıklar örtülü

Çocuksu utancında gizliyor mühürlenmiş yaralarını

Yüzlerde o ihtiyarlamış içsel kıvranmaların yansıması

Çığlık çığlığa kayboluyor yokluktaki varlığı...

Baş(ka)kentte sessiz sessiz olup bitiyor her şey

Ve kimse hiç bir şey bilmiyor!

Yalnız aşk tanıklık ediyor

Baş(ka)kent sorgusuz sualsiz yargılanırken...

n.aydemir