B/aşka Sessizlik
Deryalar dolusu bir yalnızlık taşıyorum düşlerimde
Sönüyor korku dolu bakışlarım
Gündüzlerin geceye kapı araladığı her an
Bir şarkı düşer gözlerden yüreklere
Ay parlar gökyüzünün derinlerinde
Ağaçlar rüzgarda sallanır
Bir deli soğuk eser ruhuma
Sonbaharın tam ortasında
Yağmurun hatırı kalır
Dizginliyorum içimdeki ayrılıkları
Kanatlanıp uçasım geliyor bulutlara
Acılar teğet geçiyor artık yüreğimi
Ayrılıklar değişmiyor
Zaman nasıl da geçiyor değil mi ?
Hazan vakti çoktan gelmiş olmalı
Sığınacak bir liman aramak gerek
Yoksa yutacak bizi bu azgın fırtına
Tüm içtenliğimle sesleniyorum duvarlara
Yoldaşlarım, sessizliğinizi bozun artık
Ara sıra çatırdıyorsunuz eksik olmayın
Derdime ortak, başıma yastık oluyorsunuz
Belki de ihtiyacım olan tek şey bir masum tebessümdü
Hayatın yoksulluğuna aldırmadan dağlara haykırmak
Keman sesleriyle uyanmak gerekirdi güne
Süpürge gürültüsüyle değil
En kuytu köşelerde duyardım aşkın sesini
Yosun tutardı dalgalara yuva olan sahiller
Onlarca yıldız parlardı şu yaz gecesinde
Hiçbiri senin kadar dünyamı aydınlatamazdı
Loş ışıkların pencereme vurduğu anda
Uğra kapıma sevgilim
Misafir edeyim boynu bükük güzelliğini
Kollarımda uyu güneş doğana dek...